AUDYCJE SPECJALNE

Przez ponad tydzień program wypełniały audycje specjalne, sprawozdania, dyskusje, refleksje, wyco­fano wszelkie programy rozrywkowe, reklamy, a z rzadka nadawano nawet programy filmowe i muzyczne o poważnym charakterze. Taką telewizję można nazwać telewizją celebracyjną, której funkcją jest umacnianie spójności i potwierdzanie wartości społecznych. Znamienne, iż w tej roli telewizja jest obecnie dopełniana przez portale internetowe, błogi, grupy dyskusyjne, czaty, komentarze i amatorskie zdjęcia w internecie. W istocie wszystkie media publiczne: telewizja, radio, prasa, internet mówią wówczas tym samym językiem. Ceremonia pogrzebu Jana Pawła II była nie tylko oglądana przez ponad 2 miliardy telewidzów, ale w sposób wspólnotowy oglądały żałobną uroczystość miliony widzów na wielkich ekranach (telebi­mach) na rzymskich placach, w Krakowie, Warszawie, innych miej­scach, a także na dużych ekranach w kościołach i parafiach. Było to wydarzenie medialno-społeczne, łączące elementy przekazu masowe­go z nowymi formami interakcji (współuczestnictwo) ze spontaniczną inicjatywą i koordynacją działań przez telefony komórkowe, esemesy oraz pocztę elektroniczną. Megatransmisja telewizyjna łączyła się z in­nymi formami medialnymi oraz akcją bezpośrednią. Takie wydarzenia, chociaż rzadkie, pełnią ogromną i doniosłą rolę społeczną w konkrety­zacji doświadczenia globalizacji.