PODSTAWA TELEWIZJI CYFROWEJ

Podstawą telewizji cyfrowej jest multipleks, czyli kombinacja kilku programów telewizyjnych oraz usług dodatkowych (przewodniki programy, itd.) w jednym paśmie (kanale). Zwielokrotniamy wów­czas liczbę odbieranych stacji, co daje szansę programom lokalnym (dla których nieekonomiczna jest transmisja przez satelitę), a przede wszystkim tworzymy domową platformę multimedialną, która będzie integrowała różne cyfrowe usługi, w tym dostęp do internetu. Telewi­zor odzyskuje wówczas utraconą przez rozwój komputerów i sieci świetność i rolę medium wszechstronnego. Oczywiście, jeżeli będzie to wspomniany wyżej telewizor (a właściwie ekran) plazmowy. Wów­czas uzyskujemy jakby hybrydę telewizji i komputera – teleputer. Wprowadzenie kodu cyfrowego do tzw. nowych mediów sprawia, że następuje łączenie i konwergencja mediów operujących tym sa­mym uniwersalnym systemem rejestracji i transmisji informacji. Bity informacji można łączyć, a więc istotą przekazu cyfrowego jest potencjalna multimedialność. Niemal każdy komputer oferuje użyt­kownikowi możliwość nagrywania CD-ROM i DVD, które łączą tekst i nieruchome obrazy z dźwiękowymi i wideoklipami, jak rów­nież możliwość połączenia się z siecią globalną i dostępu do ogrom­nych zasobów informacji tekstowych i audiowizualnych. To jeden z wątków pojęcia znanego jako konwergencja mediów. Konsekwen­cje tego zjawiska są ogromne i obecnie nie w pełni przewidywalne. Zamiast tradycyjnego podziału na telekomunikację, media masowe i urządzenia informatyczne, mamy nowe urządzenia techniczne multimedialne oraz nowe formy kulturowe, których przykładem jest portal internetowy.