ŚRODKI KONSUMPCJI

Środki konsumpcji, choć materialne, są kształtowane według reguł właściwych widowisku medialnemu. Francuski socjolog Guy Debord w studium Społeczeństwo spektaklu twierdzi, że „spektakl jest podsta­wową produkcją obecnego społeczeństwa”. Właśnie łączenie kon­sumpcji ze spektaklem jest cechą charakterystyczną cywilizacji medialnej. Jest to konsekwencja rosnącego stopnia dematerializacji gospodarki, czyli wzrostu znaczenia wartości symbolicznej dodanej do towarów i usług. Cena i marża towaru jest tym wyższa, im lepsza marka – a tę kształtują kampanie marketingowe i public relations. To marka, a nie tylko jakość i użyteczność określa atrakcyjność, a zatem wielkość sprzedaży towaru. Towar markowy kupuje się w odpowied­nim sklepie i miejscu, a używa dumnie eksponując logo firmy, która go wyprodukowała i wypromowała. Ludzie jako nabywcy to nie tyl­ko konsumenci, ale też widzowie i aktorzy.Nowe katedry konsumpcji wypełniają dekoracje, które w żargonie semiotyków noszą nazwę „simulakrów”. Ten termin wprowadził Francuz Jean Baudrillard dla symulowania rzeczywistości, a właści­wie jej kreowania. Są jak mapa bez terytorium, które przedstawia. Dobrym przykładem simulacrum mogą być sceny w przygodowych grach komputerowych, które „pokazują” wyspy skarbów, mapy z ich lokalizacją, piratów, okręty, broń.