Cały okres rozwoju dziecka sprzyja kształtowaniu, się różnych zainteresowań

Wartość okresu manipulowania i spontanicznego działania polega na chęci działania, której nie trzeba wywoływać przy pomocy innych metod i środków. Dlatego wychowanie instytucjonalne (w przedszkolach i szkołach), środowiskowe (kluby, świetlice) i rodzinne powinno umiejętnie ją wykorzystać. Cały okres rozwoju dziecka sprzyja kształtowaniu, się różnych zainteresowań. Ze względu na motywy i potrzeby jednostki wyróżniamy zainteresowania bezpośrednie i pośrednie. Mówimy o zainteresowaniach pośrednich wówczas, gdy jednostka kieruje zainteresowania na dany przedmiot ze względów materialnych lub- innych ubocznych. Przyswaja odpowiednią wiedzę, poznaje ten przedmiot dlatego, aby otrzymać np. dobry stopień, nagrodę lub pochwałę. Natomiast, gdy w grę nie wchodzą czynniki uboczne, a jednostka pragnie- z własnej inicjatywy, „dla siebie” poznać przedmiot mówimy o zainteresowaniach bezpośrednich. Jedne i drugie mają określoną wartość. Dlatego też powinny być rozwijane i kształtowane przez rodziców, instytucje wychowawcze i organizacje młodzieżowe. Ze względu na rozwój różnych właściwości psychofizycznych jednostki wyróżniamy zainteresowania teoretyczne i praktyczne. Stopień zainteresowania się różnymi rodzajami treści na poszczególnych etapach rozwoju jednostki (w ontadgenezie) jest zależny nie tylko od jej rozwoju psychofizycznego, ale również i od warunków środowiska. Chodzi tu m. in. o dostęp do odpowiednich przedmiotów, książek i innych środków, które by ułatwiały kształtowanie zainteresowań. Ze względu na treść techniczną można podzielić zainteresowania dzieci i młodzieży na: ogólnotechniczne, obejmujące konstruowanie różnych przedmiotów:

  • modelarskie i szkutnicze,
  • elektrotechniczne i radiotechniczne,
  • laboratoryjno-techniczne (eksperymentalne).

Te ostatnie polegają na wykonywaniu różnych połączeń części konstrukcji, podzespołów, pomiaru wielkości elektrycznych itp. Są one wśród dzieci i młodzieży mało rozpowszechnione.