Pojęcie zainteresowań

Zainteresowania, jako jedna z podstawowych cech osobowości człowieka, coraz częściej stają się przedmiotem badań naukowych. Szczególnie osiągnięcia w tej dziedzinie ma współczesna psychologia, korzystająca z badań z zakresu pedagogiki i socjologii. Słowo „zainteresowanie” jest różnorodnie rozumiane zarówno w życiu codziennym, jak i w pracach naukowych. Jedni stosują je dla określenia chwilowego skupienia uwagi na jakimś przedmiocie lub zjawisku. Inni natomiast, mówiąc o „zainteresowaniu”, mają na myśli pewien stosunek emocjonalny do przedmiotu, zjawiska lub osób, który trwa nie tylko w chwili spostrzegania, ale również wówczas, gdy to spostrzeganie nie zachodzi. Mówimy wówczas o różnym stopniu zainteresowania. Zainteresowania mogą być płytkie, powierzchowne, wąskie, nietrwałe lub rozległe, głębokie (dokładne poznanie) i trwałe. Różnorodność definicji i określeń zainteresowań zawartych w literaturze psychologiczno-pedagogicznej, wskazuje na ich skomplikowaną strukturę, na różnorodność czynników mających wpływ na ich kształtowanie. Należy przyjąć, że zainteresowanie jest czynnikiem dynamicznym, kierującym działanie jednostki ku określonym przedmiotom lub zjawiskom, w celu pogłębienia wiedzy o nich. Wyzwala ono i zaspokaja motywy i potrzeby działania. Mieć określone zainteresowania to znaczy /mieć taką cechę osobowości, która umożliwia aktywne poznanie przedmiotu i twórcze jego przeobrażenie. Z zainteresowania wynika „ciekawość” poznania świata.
Ciekawość to skłonność do poznawania, obserwowania, badania, zdobywania wiadomości o przedmiotach i zjawiskach. Poznanie to odbywa się przez manipulowanie przedmiotami, wykonywanie tych przedmiotów lub ich modeli, nabywanie pewnych umiejętności; wynikiem tego jest zamiłowanie do określonego typu czynności. Zamiłowanie jest jednocześnie czynnikiem rozwoju zainteresowań.